Τον περασμένο Σεπτέμβρη είχαμε την τύχη να συμμετέχουμε σε ένα Σεμινάριο Κατάρτισης με τίτλο “Fish or Fishing”. Σε μία μικρή πόλη της Γεωργία λοιπόν, εν ονόματι Akhaltsikhe, βρεθήκαμε 24 νέοι από 8 διαφορετικές χώρες με σκοπό να μιλήσουμε για τον καταναλωτισμό που υπάρχει μεταξύ Youth Worker και νέων και το πώς θα μπορέσουμε να παροτρύνουμε τους νέους στο να παίρνουν περισσότερες πρωτοβουλίες.

Αλληλεπιδράσαμε με άτομα από την Γεωργία, την Ουκρανία, την Αρμενία, την Λετονία, την Τσετσενία, την Ισπανία και την Πολωνία. Από την πρώτη μέρα ήρθαμε όλοι πολύ κοντά μεταξύ μας, παρόλο που υπήρχαν μεγάλες ηλικιακές διαφορές, διαφορετικές θρησκείες και φυσικά κουλτούρες.

Οι συντονιστές μας ήταν εξαιρετικοί και νομίζω πως ένα μεγάλο ποσοστό της επιτυχίας του σεμιναρίου οφείλεται σε αυτούς. Οι δραστηριότητες που έλαβαν μέρος ήταν πολύ ιδιαίτερες και πρωτόγνωρες για τους περισσότερους από εμάς.

Ήρθαμε σε επικοινωνία με αρκετούς ντόπιους και κυρίως παιδιά, που όλοι αυτοί έδειχναν πόσο αγαπούσαν την πόλη τους αλλά και πόσο θέλουν να αλλάξουν κάποια πράγματα στην καθημερινότητα τους. Μιλήσαμε μαζί τους, κάναμε διάφορες δραστηριότητες από κοινού, ήρθαμε πολύ κοντά και το κερασάκι στην τούρτα θα έλεγα πως ήταν η προ τελευταία μας μέρα στην πόλη, όπου χωριστήκαμε για άλλη μία φορά σε ομάδες και είχαμε να φέρουμε εις πέρας μία πρωτοβουλία στην πόλη. Έτσι καταφέραμε να δημιουργήσουμε σε λίγες μόλις ώρες ένα φεστιβάλ όπου γέμισε σχεδόν την πλατεία της πόλης, όπου έγραψαν γιατί αγαπάνε το Αχαλσίκε αλλά και τι θα ήθελαν να αλλάξει, κάναμε χειροτεχνίες, βγήκαμε φωτογραφίες, χορέψαμε, παίξαμε, ακόμα και σκουπίδια μαζέψαμε, ακόμα και αυτό με έναν ιδιαίτερο τρόπο.

Όλες αυτές οι εικόνες θα μείνουν στο μυαλό μας, οι ώρες που περάσαμε μέσα στο meeting room, τα intercultural coffee breaks αλλά και εικόνες που δεν ήταν μέρος του προγράμματος αλλά τις δημιουργήσαμε εμείς, αυτά τα βράδια που κάναμε καραόκε και παίζαμε παιχνίδια, τις βόλτες στο κάστρο Rabat, τις μπύρες στην μοναδική pub που βρίσκαμε. Όλα αυτά.

Οι μέρες περνάνε και τα προγράμματα πάνε και έρχονται, οι γνώσεις αυξάνονται αλλά δεν μπορείς να τα θυμάσαι όλα. Αυτά που πάντα μένουν είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις που δημιουργείς εκεί, αυτά τα πρόσωπα που έβλεπες για 8 μέρες 18 ώρες το 24ωρο και όλα αυτά που μοιράστηκες με κάποιον που τον ξέρεις μόλις λίγες μέρες.

Όπως λένε και οι Γεωργιανοί στα Σούπρα (Supra)* τους…
…. and now a toast for this Erasmus+ Programme that gave us the opportunity to have this great learning experience, meet each other, create strong friendships, and of course visit this beautiful country!

* Supra:  Ένα μεγάλο φαγοπότι που κάνουν οι Γεωργιανοί, με άφθονο φαγητό, κρασί και προπόσεις που γίνονται από τον οικοδεσπότη ή αλλιώς “Tamada”.

_________________________________________________________________

In September we had the opportunity to participate in a training course called “Fish or Fishing”. In a small city of Georgia, Akhaltsikhe, 24 young people, teachers, youth workers, volunteers from 8 different countries to discuss about consumerism between a Youth worker and the youth and how we can encourage the young people we work with to take on more initiatives.

We interacted and worked together with people from Georgia, Ucraine, Latvia, Chechnya, Spain and Poland. From the very first day we all became very close despite the age gap, different cultures , languages and religions.

Our trainers and coordinators were exceptional and a great part of the project’s success is because of them. The activities that took place were really inspirational and original for all the participants.

We came in contact with the local people in many occasions and mostly children and teenagers. What really impressed us is how much everyone loved their city and how proud they all were but also how willing they were to make some changes to improve their everyday life. So after we had carefully listened to them, we discussed, divided ourselves in small groups and were lucky enough to visit 8 local clubs, the city hall, the city university and some nearby villages. Then, we carefully thought what kind of local initiatives we could carry out along with the locals that would make a difference to the people and would have a meaning. And indeed, this day came to be the highlight of this project! Without even realizing it, we worked together in an extraordinary way and came out perfectly for everyone. In just a few hours we were able to organise a festival all over the main square where people would write to us what they like about their city, what they would like to change, we did arts and crafts, danced and learned different folk dances from many countries, played games all together, and even picked up litter while jogging (plogging) dressed up as superheroes. The attendance from the locals were amazingly high and everyone was really enthusiastic about participating actively and even the local media wrote about our initiatives and action.

All these precious memories will stay with us forever, the hours we spent in the training room, the intercultural coffee breaks and all those moments that were not part of the official program but we created them, like the karaoke and games parties, the night walks to Rabati castle, and the beers we had in the only pub we could find. All of these little things.

Days go by and the projects come and go, knowledge and experiences get richer and of course you cannot remember everything. What you always keep in a special place in your heart is the people you meet, the big family you create for this short period of time, the faces you see for 18 hours a day, 8 days and all that you shared with people you have just met but feel like you have known for ever.

As the Georgians say in their Supra*: …. and now a toast for this Erasmus+ Programme that gave us the opportunity to have this great learning experience, meet each other, create strong friendships, and of course visit this beautiful country.

Last but not least, we would like to thank “You in Europe”, our sending organisation for the unique opportunity to participate in this training course, the support and help we were always provided.

*Supra: A big feast that Georgians do, with huge quantities of the most amazing food, wine and quite a few toasts dine by the host of the supra called “Tamada”.